به گزارش صدا نیوز، خاطرات همسر و همرزمان شهید سیدعلی حاجیپور تصویری از خلبان پهپادی ترسیم میکند که نیمی از عمر کوتاه زندگیاش را در مأموریتهای فراساحل و مرزی سپری کرد. فاطمه منصوری، همسر این شهید، روایت میکند که از روزهای نخستین آشنایی، مأموریتهای پیاپی در عراق، سوریه و مناطق مرزی ایران، حضور خانوادگی او را به چالش کشید.
شهید حاجیپور متولد ۱۸ مهر ۱۳۶۵ بود و در عملیات آزادسازی تکریت عراق نقش داشت. مراسم نامزدی زوجین در عید فطر برگزار شد، اما تنها یک روز بعد او راهی سوریه گردید. در سه سال اول زندگی مشترک، مجموعا نزدیک به یک سال و نیم از هم جدا بودند. اعزامهای داخلی به چابهار، تبریز، قشم و اهواز نیز دورههای دو تا سهماههای به دوریها افزود. در یکی از مأموریتهای سوریه، مواجهه با عوامل شیمیایی آسیب ریهای به او وارد کرد که باعث حساسیت شدید در برابر بوهای تند میشد، با این حال او ندرتا از رنج جسمانیاش سخن میگفت.
در دو تا سه سال پایانی عمر، شهید حاجیپور جانشینی فرماندهی پهپاد را بر عهده داشت. روزهها معمولا پس از نماز صبح از خانه خارج شده و گاهی تا ساعت دو یا سه بامداد بازمیگشتند. او به شوخ خود را به اصحاب کهف تشبیه میکرد که بیشتر روز در محیط کار میگذرانند. با وجود خستگی، سعی میکرد وقت خانواده را حفظ کند و در حضور میهمانان زودتر برمیگشت.
ویژگیهای اخلاقی و اعتقادی او نیز در خاطرات همسر بارز است. پایبندی به نماز اول وقت، روزهگرفتن در رجب و شعبان بدون قضا، و حساسیت شدید نسبت به غیبت از خصلتهای حاجیپور بود. در زندگی خانوادگی، خوشروئی، احترام به کوچک و بزرگ، و عدم بلند کردن صدا بر سر همسر و کودکان، سنتی بود که تا آخرین نفس شد.
یکی از همرزمان، شیوه فرماندهی منحصر به فرد او را با ذکر دفترچهی اخلاق روایت میکند. حاجیپور در این دفترچه نام نیروها و ویژگیهای رفتاریشان — از زودعصبانی تا تاخیر در مراجعه — را ثبت کرده بود. وقتی علت پرسیده شد، پاسخ داد خودم را موظف میدانم در شش ماه برای اصلاح این رفتارها تلاش کنم. این نگاه، فرماندهی را فراتر از اجرای دستور، به شناخت و رشد نیروها توسعه میداد.
داستان این شهید نشان میدهد که چگونه میتوان در میان سختترین مأموریتهای عملیاتی، مرزهای جغرافیایی و جسمانی، پایبندیهای روحانی و انسانی را نیز زنده نگه داشت. دفترچهی کوچک او، نمادینی است از رهبری که در دلیلی بر مسئولیتپذیری مضاعف، هم به مأموریت و هم به انسانهای زیر نظر میاندیشید.
همسر شهید میگوید حدود یک ماه پیش از شهادت، گفتوگوهایی درباره رهایی از جهان و شهادت میان آنها شکل گرفته بود. سرانجام سیدعلی حاجیپور در نهم اسفندماه، همزمان با نخستین روز جنگ تحمیلی و در حالی که روزهدار بود، به شهادت رسید. خاطرات او، از انتظار طولانی همسر تا دفترچهی یادداشتهای اخلاقی، بازماندهی مردی است که توانست میان وظیفه، ایمان، خانواده و نیروهای تحت امر، پیوندی نافذ برقرار کند.





