به گزارش صدا نیوز سی و يكمین دوره جشنواره بینالمللی تئاتر کودک و نوجوان در شهر همدان آغاز به کار کرد در حالی که برگزارکنندگان از ثبتنام بیش از چهارصد و پنجاه اثر و اجرای برنامه در بیش از دویست نقطه جغرافیایی خبر دادند.
مرضیه برومند در حاشیه این رویداد هنری جملهای پرمعنا بیان کرد که دغدغههای عمیقتری را در بافت تئاتر کودکان ایران آشکار میسازد. وی با تأکید بر اینکه جشنواره تئاتر کودک داریم اما تئاتر کودک نداریم، به شکاف بین ساختار جشنوارهمحوری و تولید اثرهای پایدار و متناسب با نیازهای مخاطب کودک اشاره داشت.
اینک فضای سالنهای اجرا و کوچههای همسایه شده به میهن تئاتر، شاهد حضور گروهی از کودکان مناطق محروم است که برای نخستین بار تجربه تماشای صحنه را میزنند. توجه ویژه برگزارکنندگان به این قشر، گامی است در جهت عدالت توزیع فرصتهای فرهنگی اگرچه برومند معتقد است این تلاشها باید فراتر از محدودیتهای زمانی یک جشنواره ادامه یابد.
تولید خودجوش آثاری با موضوع میناب، نشاندهنده توانایی تئاتر در پرداختن به آسیبهای محیطی و اجتماعی از زبان کودک است. این رویکرد، تئاتر را از حالت نمایشی محض به ابزاری برای آگاهیبخشی و توانمندسازی تبدیل میکند. با این حال، چالش اصلی در تداوم این مسیر و تبدیل انگیزههای موقت به سیاستهای پایدار الثقافي است.
جشنواره همدان با تمام چت و گستردگی رقمخورده، آیینهای است که واقعیت دوگانه تئاتر کودک در ایران را بازتاب میدهد. یک سو، استقبال گسترده و ثبتنام رکوردی آثار و از سوی دیگر، نگرانی عمیق یک پیشکسوت در باره فقدان بسترهای دائمی تولید و عرضه اثر. شاید راه حل در گذر از منطق جشنواره سالانه به سمت نهادینهسازی تئاتر در مدارس، محلات و زندگی روزمره کودکان نهفته باشد.
همدان در این روزها میزبان کودکانی است که تئاتر برایشان نه تفریح، بلکه حق طبعی است. صدای برومند یادآوری میکند که جشنواره میتواند آغازگر تحول باشد، نه جایگزین تئاتر واقعی که در دل جامعه تنفس میکند.




