به گزارش صدا نیوز، هنرمندی که سالها با صدایش خاطرات کودکی نسلهای متعددی را پر از خیال و رنگ کرد، جمعه شب از میان ما رفت. ناهید (فاطمه) شعشعانی، چهرهای که نامش گره خورده است به تاریخ دوبله ایران، پس از ماهها مبارزه با بیماری درگذشت و جان خستهاش به آرامش پیوست.





مراسم تشییع پیکر این استاد گرانقد یکشنبه، اول آذرماه، ساعت ده صبح در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار میشود. ی که نامهای بزرگ هنر ایران در آن به جاودانگی راه یافتهاند و اکنون قرار است صداپیشهای که دستان خالی از میخک و یادگار بماند، در کنار یارانش بخوابد.
کارنامه شعشعانی فراتر از یک لیست آثار است؛ او معمار دنیای صدا برای کودکان بود. از مدیریت دوبلاژ اسپایدرمن و بتمن تا هدایت تیمهای صدای وودی وودی پیکر و سریالهای گروه کودک شبکه نمایش خانگی، اثراتش در خانههای ایرانیان گنجانده شده. اما شاید کمتر کسی بداند که صدای مهربان عمه خانم در حنا دختری در مزرعه و مادر مهربان زنبور عسل در مایا، هر دو از حنجرهی او برخاسته بودند.
تنوع نقشها نشاندهنده گستردگی بازیگری اوست خانم واتسون در ماجراهای هاکلبری فین، فانتین در بینوایان، عمه مارتا در زنان کوچک، خانم رتل مایر در هایدی دختر آلپ، فرانسین و ماری در بچههای آلپ، و گویندگی انیمیشن ملی زهره و زهرا. بیش از دوازده سال مدیریت دوبلاژ سریال مشهور پرستاران و اجرای نقش خاله هتی در داستانهای دهکده نیز در سجل او درخشان است.
زندهیاد ناهید شعشعانی تنها یک صداپیشه نبود؛ او پاسدار میراثی بود که هنر دوبله را با اصالت و شرافت پیوند زد. همسرش، استاد مهدی آژیر، و فرزندانش هماکنون امانتدار این میراث هنریاند. پیام تسلیتی رئیس صداوسیما، پیمان جبلی، اشاره کرد که صدایی که پیوند ازلی با حافظه جمعی برقرار کرده، هرگز خاموش نمیشود؛ بلکه از فراخنای عشق به اقلیم جاودانگی کوچ میکند.
خسارت ناشی از فقدان او تنها برای خانواده و دوستان نیست؛ جامعه هنری ایران یک ستون استوار از دست داده که سالها ظریفترین احساسات را با صدایش منتقل میکرد. جای خالی ناهید شعشعانی در استودیوهای دوبله و در دل مخاطبان، یادآوری قدر هنرمندانی است که جان خود را در کالبد آثار دمیدند.
مراسم وداع یکشنبه فرصت است تا همکاران، شاگردان و نسلهایی که با صدایش بزرگ شدهاند، احترام خود را به نمایش بگذارند. ناهید شعشعانی رفت، اما صدایش در آثار ماندگار، در خاطرات میلیونها ایرانی، و در تاریخ هنر دوبله ایران، زنده و جاودانه باقی مانده است.




