تیم منتخب ۲۳ نفره تاریخ فوتبال به انتخاب هوش مصنوعی_صدانیوز

[ad_1]
به گزارش صدانیوز
انتخاب یک ترکیب ۲۳ نفره برای یک تورنمنت بینالمللی، بهخودیخود آنقدر دشوار هست که علتشود برخی بازیکنان با ناراحتی از کنار گذاشته شدنشان از برنامههای مربی تیم ملی در رقابتهای بزرگ، غمگین شوند، چه برسد به این که بخواهیم این چنین انتخابی را برای بهترین ترکیب تاریخ فوتبال انجام دهیم.
۳ بازیکن برتر خط دعوا تاریخ فوتبال از نظر هوش مصنوعی کدامند؟
چهرههای افسانهای تعداد بسیاری از اغاز تاریخ این ورزش تا بحال در زمین فوتبال درخشیدهاند و با بهبود استانداردهای بازی در چند دهه تازه، هواداران، کارشناسان و حتی بازیکنان، دست به انتخاب تیمی میزنند که به زعم آنها «بهترین ترکیب تاریخ فوتبال» است.
تقریباً غیرممکن است که بر سر این چنین موضوعی به توافق رسید؛ و او گفت و گوها ساعتها ادامه اشکار میکنند درمورد این که چرا یک بازیکن باید در ترکیب باشد و فرد دیگر نه، و بالعکس. با این حال، هوش مصنوعی تلاش کرده تا این جدال را یکبار برای همیشه خاتمه دهد و ترکیبی ۲۳ نفره (ترکیب یک تیم کامل در مسابقات رسمی) را به گفتن بهترین ترکیب تاریخ فوتبال برگزیده است.
دروازهبانها
نامهای بسیاری میتوانستند در این قسمت از فهرست قرار بگیرند، اما با دقت به این که کشورها در تورنمنتهای بینالمللی فقط اجازه دارند سه دروازهبان انتخاب کنند، هوش مصنوعی نیز همین مسیر را جستوجو کرده است.

نخستین نام، تنها دروازهبانیست که تا بحال برنده توپ طلا شده؛ اسطوره روسی، لِو یاشین. یاشین که به «عنکبوت سیاه» شهرت دارد، همه دوران حرفهای خود را در تیم دینامو مسکو، تیم زاد گاه خود، گذراند و پنج بار قهرمان لیگ برتر شوروی شد. او این چنین قهرمانی در یورو ۱۹۶۰ را در کارنامه خود دارد، دوبار در تیم منتخب تورنمنت قرار گرفت، و در نهایت در سال ۱۹۶۳ موفق به کسب توپ طلا شد.

در کنار او، دروازهبان افسانهتی ایتالیایی، جانلوئیجی بوفون قرار دارد؛ که بهعلت دوران حرفهای طویلاش، وجود مقتدرانهاش در دروازه، و کیفیت بینظیرش در سطح باشگاهی و ملی، یکی از بهترین و محبوبترین دروازهبانان تاریخ فوتبال است. دوران بازی بوفون چهار دهه را دربر میگیرد، که عمدتاً در یوونتوس سپری شد، و با ۱۷۶ بازی ملی برای ایتالیا همراه می بود. بوفون قهرمانی در جام جهانی، ۱۰ قهرمانی سری آ و شش قهرمانی کوپا ایتالیا را به نام خود ثبت کرده و بیشک یکی از پرافتخارترین دروازهبانان تاریخ است.

و در نهایت، نفر سوم این فهرست، ستاره مدرنتر دنیای فوتبال، مانوئل نویر است. نویر نقش دروازهبان لیبرو را منقلب کرد؛ در نگه داری توپ عالی می بود و در مهار شوتها هم توانایی بالایی داشت. دروازهبانانی چون ایکر کاسیاس احتمالا با بدشانسی در این فهرست جای نگرفتهاند اما کیفیت سنگربانی سه دروازهبانی که انتخاب شدهاند به هیچ وجه قابل چشمپوشی نیست.
مدافعان
مدافعان میانی

اغاز این قسمت با یک اسطوره دیگر، ستاره آلمانی، فرانتس بکنباوئر است. بکنباوئر هم همچون هموطنش نویر، در نقش خود تحولآفرین می بود؛ ویژگیهای یک لیبرو را به اوج رساند، به گفتن یک نوآور در حوزه تاکتیک فوتبال شناخته شد و در به جلو راندن تیمش نقشی کلیدی ایفا میکرد.

در ادامه، دو اسطوره ایتالیایی دیگر یعنی پائولو مالدینی و فرانکو بارهسی قرار دارند. این دو دفاع کننده باشگاه آث میلان در خط دفاع روسونری عملکردی خیرهکننده داشتند؛ بارهسی دو دهه برای این باشگاه بازی کرد و ۸۱ بازی ملی برای ایتالیا انجام داد. به باور هوش مصنوعی، او بهعلت «آگاهی بسیار از موقعیت» شناخته میشود و بهگفتن نابغه دفاعی دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ نقل است.

جای شگفتی نیست که دوران اوج باشگاه آث میلان وقتی رقم خورد که بارهسی و مالدینی در کنار یکدیگر بازی میکردند. مالدینی توانایی بازی در مرکز و جناح چپ خط دفاع را داشت و بههمراه بارهسی پنج قهرمانی سری آ و سه قهرمانی جام باشگاههای اروپا به دست آوردند. تکلهای دقیق و هوش دفاعی مالدینی علتشد میلان رکوردهایی شگفت انگیز ثبت کند، از جمله فقط دریافت ۱۵ گل در فصل ۹۴-۱۹۹۳. وجود این دو در این فهرست، کاملاً منصفانه است.

و نهایتاً، این قسمت با نام سرخیو راموس، اسطوره رئال مادرید، به آخر میرسد. مدافعی تهاجمی که نقش عمدهای در قهرمانی دهم رئال در لیگ قهرمانان اروپا داشت و در دهه ۲۰۱۰ این روال را در ادامه گفت. راموس توانایی بازی در دفاع راست را هم داشت و توانایی گلزنیاش در لحظات حساس، او را — در کنار کریستیانو رونالدو — به یکی از کلیدیترین بازیکنان دهه طلایی باشگاهی و ملیاش تبدیل کرد. او این چنین در سه قهرمانی ملی اسپانیا بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ وجود داشت.
مدافعان کناری
هیچ شگفتیای در اینجا وجود ندارد – دو ستاره برزیلی، کافو و روبرتو کارلوس، در این فهرست قرار گرفتهاند؛ انتخابی که کاملاً قابل پیشبینی می بود.

هوش مصنوعی، کافو را بهگفتن یک دفاع کننده راست هجومی «خستگیناپذیر» توصیف میکند؛ فردی که نقش تعیینکنندهای در تعریف جایگاه مدافعان کناری مدرن داشت و پیشگام سبکی شد که در آن مدافعان در طول خط کناری داخل زمین حریف خواهد شد و به جستوجو ارسال پاس گل می باشند. این ستاره اسبق رم و میلان، دوران حرفهای پرافتخاری داشت؛ با ۱۴۲ بازی ملی برای تیم ملی برزیل و ۵۵۷ بازی باشگاهی برای تیمهایی چون سائوپائولو، رم و میلان.

دو قهرمانی در سری آ، یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، و دو قهرمانی در جام جهانی – که در دومین قهرمانی کاپیتان تیم نیز می بود – کافو را با لیاقت وجود در این لیست کرده است. در کنار او، هموطنش روبرتو کارلوس نیز قرار دارد که دوران حرفهای شبیهی را توانایی کرد، عمدتاً در رئال مادرید.
آمار روبرتو کارلوس در رئال مادرید – به تفکیک رقابتها:
| رقابت | تعداد بازی | شراکت در گل |
|---|---|---|
| لالیگا | ۳۷۰ | ۱۲۷ |
| کوپا دل ری | ۳۳ | ۸ |
| لیگ قهرمانان اروپا (شامل مرحله های مقدماتی) | ۱۰۹ | ۴۳ |
| سوپرجام اروپا | ۳ | ۲ |
| سوپرجام اسپانیا | ۶ | ۱ |
کارلوس که از شدت بسیار، شوتهایی با قوت انفجاری و دو گل از مشهورترین گلهای تاریخ برخوردار می بود، موفق شد چهار قهرمانی لالیگا و سه قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را با رئال مادرید به دست آورد، و این چنین جوایز فردی بسیاری کسب کرد – از جمله جایگاه دوم توپ طلا در سال ۲۰۰۲.

به این دو، اسطوره بایرن مونیخ، فیلیپ لام، نیز اضافه میشود؛ که بهگفتن بازیکنی «بینقص از لحاظ تاکتیکی» شناخته میشود و توانایی بازی در هر دو سمت خط دفاعی را داشت. با وجود این که لام بازیکن سریعی نبوده است، اما هوش فوتبالیاش او را از سایرین نزدیک میکرد؛ و به ندرت پیش میآمد که با وجود جثه کوچک و نداشتن شدت بالا، در موقعیتهای دفاعی غافلگیر شود.

و نهایتاً، چهارمین عضو این خط دفاعی، خاویر زانتی، اسطوره آرژانتینی و باشگاه اینترمیلان است. زانتی که از نگاه هوش مصنوعی به داشتن «استقامت شگفت انگیز» شهرت داشت، بازیکنی زیاد چندپسته و با کیفیت ثابت می بود؛ مدافعی که سهگانه تاریخی اینتر در فصل ۲۰۱۰ را رقم زد، ۱۳ سال کاپیتان اینتر می بود و بهگفتن بازیکن خارجی با بیشترین تعداد بازی در سری آ شناخته میشود؛ با پنج گفتن قهرمانی در سری آ ایتالیا.
هافبکها
این قسمت به دو دسته تقسیم میشود – سه هافبک تدافعی یا عمقی، و چهار هافبک مرکزی یا هجومی که ماموریت باز کردن خطوط دفاعی حریف را دارند.
هافبکهای تدافعی

بهگفتن نخستین گزینه تدافعی، لوتار ماتئوس در فهرست هوش مصنوعی قرار گرفته است. این ستاره آلمانی نمونه کامل یک بازیکن «باکس به باکس» (بازیکنی در پست هافبک است که هم در خط دعوا و هم در خط دفاعی موثر بوده و در هر دو قسمت زمین بازی را تحت تأثیر قرار می دهد. در این کلمه منظور از باکس، محوطه جریمه است.) است؛ با شوتهایی مرگبار، همهکنندگی بسیار، و روحیه رهبری که علت مهم سلطه آلمان در دورهای دهساله بین دو قهرمانی ملی او می بود.
ماتئوس در سن ۲۹ سالگی برنده توپ طلا شد و در دو دوره حضورش در بایرن مونیخ موفق به کسب شش قهرمانی بوندسلیگا و دو جام حذفی آلمان نیز گردید. آمار گلزنی ماتئوس– یک گل در کمتر از هر چهار بازی – برای فردی که نقش شماره ۶ را منقلب کرد، زیاد درخشان است.

در کنار او، دو تن از بهترین پاسورهای تاریخ فوتبال قرار دارند: ژاوی هرناندز و آندرهآ پیرلو.
ژاوی بهخاطر کنترل ریتم بازی شناخته میشود؛ که در دوره سلطه «لاماسیا» بر دنیای فوتبال، در کنار همتیمیهایش در بارسلونا – سرخیو بوسکتس و آندرس اینیستا – و تحت هدایت پپ گواردیولا، با سبک «تیکیتاکا» به اوج رسید و او را به یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ تبدیل کرد.

پیرلو، در عین حال، به اندازه ژاوی هجومی نبوده است، اما تنوع پاسهای او در بین بهترینهای تاریخ جای دارد؛ همراه با دید بسیار نسبت به بازی، اسایش تحت سختی، و توانایی در ضربات ایستگاهی. خونسردی پیرلو و پاسهای بلند دقیقش، تیمهایش را در یک لحظه از دفاع به دعوا میبرد، و این سبک بازی را بهخوبی در قهرمانیهایش با میلان و یوونتوس و قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۶ با ایتالیا میتوان دید.
هافبکهای هجومی
اکنون داخل قسمت ستارههای هجومی میشویم؛ برخی از بهترین بازیکنان هجومی که تاریخ فوتبال به خود دیده است.

نخستین نفر در این فهرست، اسطوره فرانسوی، زینالدین زیدان است. هوش مصنوعی او را بازیکنی «ظریف» و «تعیینکننده در لحظات حساس» توصیف میکند؛ فردی که چندین دفعه در دوران حرفهایاش لحظات سرنوشتسازی خلق کرد – همانند ضربه پنالتی در فینال جام جهانی ۲۰۰۶، یکی از بهترین گلهای تاریخ در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۲ برابر بایر لورکوزن، و تسلط کامل بر جریان بازی از ابتدا تا انتها، با کنترل توپ در فضاهای تنگ و جثه غیرعادی بزرگش برای یک هافبک که او را تقریباً غیرقابل مهار میکرد.

نفر بعدی، بازیکنی است که همیشه در او گفت و گو بهترینهای تاریخ نقل بوده: دیهگو مارادونا. بیشک یکی از نخستین ابرستارههای واقعی فوتبال، این ستاره آرژانتینی با مرکز ثقل پایین، جنگندگی و کنترل نزدیکش روی توپ، تماشاگران را دائماً نیمخیز نگه داشته و همیشه کاری میکرد که فردی نداند حرکت بعدیاش چیست. جام جهانی ۱۹۸۶ دوران اوج مارادونا می بود؛ قهرمانی که با «دست خدا» برابر انگلیس همراه شد – و یقیناً یکی از زیباترین گلهای تاریخ، بعد از آن دریبل مارپیچی معروفش روبه رو سهشیرها.

در این قسمت یک فرانسوی دیگر به زیدان اضافه میشود: میشل پلاتینی. او بهخاطر توانایی بالای گلزنیاش شناخته میشود؛ سه توپ طلای متوالی در میانه دهه ۱۹۸۰ علتشد مدتی بهترین بازیکن جهان باشد. قهرمانی اروپا با تیم ملی فرانسه در ۱۹۸۴، قهرمانی اروپا با یوونتوس، و دو قهرمانی سریآ همه انها در همین دوران کسب شدند. پلاتینی نه تنها یک بازیساز عالی می بود بلکه شم گلزنی بالایی داشت و تسلطش بر دنیای فوتبال در دوران اوج نباید نادیده گرفته شود.

در نهایت، کوین دیبروینه، ستاره دوران مدرن نیز به این جمع میپیوندد. او را میتوان دارای بهترین تنوع پاس در بین هافبکهای هجومی نسل حاضر دانست. این ستاره بلژیکی کارهایی با توپ کرده که پیشتر هیچکس انجام نداده؛ او بهگفتن بهترین بازیکن تاریخ باشگاه منچسترسیتی در موفقترین دوران آنها شناخته میشود و پاس گلهایی ثبت کرده که عقل انسان را متحیر میکند.
مهاجمان
مهاجمان کناری

در این فهرست همیشه جایی برای لیونل مسی وجود داشت، مگر نه؟ به باور تعداد بسیاری، بزرگترین بازیکن تاریخ فوتبال، این آرژانتینی ریزنقش توانایی بازی در پست وینگر راست، شماره ۹ کاذب و هافبک هجومی را دارد؛ اعجوبهای با خلاقیتی بینظیر، همهکنندگی بیرحمانه و قوت دریبلزنی خیرهکننده. با یکی از بهترین رکوردهای گلزنی و این چنین یکی از غنیترین آرشیوهای پاس گل در همه دوران، وجود لیونل مسی در این فهرست از پیش قطعی می بود.

رقیب همیشگی او، کریستیانو رونالدو، نیز به همان اندازه جایگاهی بیچونوچرا در این فهرست دارد. این ستاره پرتغالی کار خود را در پست وینگر راست اغاز کرد، با حرکات نمایشی و تواناییهای فردی بالا، سپس بهعلت توانمندیاش در گلزنی از فواصل دور به مرور به سمت جناح چپ رفت، و در مرحله های پایانی دوران حرفهای به مهاجم مرکزی تبدیل شد. توانایی رونالدو برای انجام هر کار ممکن در زمین، در کنار شش توپ طلا و لقب بهترین گلزن ملی تاریخ فوتبال، وجود او را در این فهرست ضمانت میکرد.

گزینه ذخیره آنها، ستاره برزیلی رونالدینیو است. پیش از آنکه مسی و رونالدو صحنه فوتبال را تصاحب کنند، رونالدینیو در اوج می بود و برای مدتی بهترین بازیکن جهان بهشمار میرفت. «جوگا بونیتو» در رگهایش جاری می بود، و بازی زیبای فوتبال با او معنی اشکار میکرد. این ستاره قبل بارسلونا با تکنیک، حرکات غیرقابل پیشبینی و فریبندگی خاص خود، مدافعان را سالها به زانو درآورد.
مهاجمان نوک
آخر این فهرست با ترکیبی کاملاً برزیلی همراه است. پله، نخستین ابرستاره واقعی دنیای فوتبال، بهگفتن انتخاب مهم در صدر قرار دارد. با وجود قامت نسبتاً کوتاهش، سه قهرمانی جام جهانی و مجموعهای حیرتانگیز از گلها، او را به رقیبی ترسناک برای هر حریفی تبدیل کرده می بود. پله این چنین شش بار قهرمانی سری آ برزیل را بهدست آورد – که پنج تای آن بهصورت متوالی می بود.

هفت توپ طلا – از جمله چهار گفتن پیاپی – پله را به بهترین بازیکن تاریخ فوتبال برزیل تبدیل کرد. در فصل ۱۹۶۵، او موفق شد ۶۴ گل در ۴۶ بازی به ثمر رساند که یکی از بهترین عملکردهای فردی تاریخ فوتبال بهحساب میآید. پله هم چنان جوانترین بازیکن تاریخ است که جام جهانی را برده و دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی برزیل بعد از نیمار محسوب میشود.
اگر صدمه دیدنها نبودند، به گمان زیادً رونالدو نازاریو میتوانست از پله عبور کند – فردی که اکنون بهگفتن ذخیره پدرخوانده فوتبال برزیل در این ترکیب قرار دارد.
📊 آمار کلیدی: پله تا این مدت هم بهترین میانگین گل در هر بازی را در بین همه بازیکنان تیم ملی برزیل دارد؛ با میانگین ۰.۸۴ گل در هر بازی با پیراهن تیم ملی کشورش.

رونالدو، که از نگاه عمده کارشناسان و فوتبالدوستان بهترین همهکننده تکبهتک تاریخ فوتبال شناخته میشود، دوران حرفهایاش را با درخشش در تیم کروزیرو و در سن تنها ۱۷ سالگی اغاز کرد. سپس رونالدو داخل دوران ۱۴ سالهای در فوتبال اروپا شد که در آن ۸ جام معتبر بهدست آورد، دو جام جهانی، دو کوپا آمریکا و یک جام کنفدراسیونها را نیز با تیم ملی برزیل کسب کرد.
هوش مصنوعی او را بهگفتن «شماره ۹ کامل» توصیف میکند؛ با ویژگیهایی چون شدت، قوت، دریبلزنی و همهکنندگی که همه انها بخشی از توانمندیهای او بودند. اگر صدمهدیدگیهای زانو در اینترمیلان در میانه دهه سو زندگیاش پیش نمیآمد، چه بسا رونالدو در فوتبال مدرن به جایگاهی دست مییافت که تصورش هم دشوار باشد.

بازیکنان با لیاقت اما غایب
چند نام بزرگ با بدشانسی از راهیابی به فهرست بهترین ترکیب تاریخ فوتبال بازماندهاند. یوهان کرویف یکی از آنها است که تنها به علت درخشش بیحدوحصر مسی و رونالدو جا مانده؛ در حالی که آندرس اینیستا نیز در رقابت با ژاوی و زیدان – بهعلت تفاوتهای سبک بازیشان – از این فهرست کنار رفته است.
هوش مصنوعی این چنین به نامهایی چون جورج بست، تیری آنری، دنی آلوز، پاتریک ویرا و رود گولیت اشاره میکند که بهعلت رقابت زیاد نزدیک، از وجود در ترکیب نهایی بازماندهاند؛ اگرچه در جایگاه خود، همه انها با لیاقت و اسطوره بودند.
دسته بندی مطالب
اخبار کسب وکار
[ad_2]