مأموریت هیپارکوس آژانس فضایی اروپا در هشت اوت ۱۹۸۹ راهاندازی شد

هیپارکوس به آرامی در محور خود میچرخید و چندین بار آسمان را در شیبهای گوناگون اسکن کرد. این نخستین آزمایش فضایی بود که به اخترسنجی دقیق و اندازهگیری موقعیت اجرام آسمانی اختصاص داشت.
ماهواره تا سال ۱۹۹۳ فعال و اندازهگیریهای با دقت بالا از درخشندگیهای ذاتی، حرکات مناسب و اختلاف منظر ستارهها را ممکن ساخت. این دادهها محاسبات بهتری از فاصله و شدت مماسی ستارگان را فراهم آورد.
هنگامی که دادههای ماهواره با اندازهگیریهای شدت شعاعی از طیفسنجی ترکیب شدند، اخترفیزیکدانان در نهایت توانستند همه شش کمیت موردنیاز برای تعیین حرکت ستارگان را اندازهگیری کنند.
کاتالوگ هیپارکوس با بیشتر از ۱۱۸ هزار و ۲۰۰ ستاره در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. کاتالوگ تایکو نیز با دقت پایینتر و بیش از یک میلیون ستاره در همان زمان منتشر گردید.
هیپارکوس زوایای بین ستارگان کاملا جدا شده را اندازهگیری کرد و روشنایی آنها را که بیش از یک رصد به رصد دیگر متغیر بود، ثبت نمود. هر ستارهای که برای مطالعه انتخاب شده بود، نزدیک به صد بار در طول چهار سال مورد بازدید قرار گرفت.