وایکینگ ۱ در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۶ عکس معروف چهره بهرام را روی مریخ ثبت کرد

وایکینگ ۱ اولین فرودگر موفق تاریخ بر روی مریخ بود. این کاوشگر در کنار وایکینگ ۲ که هر یک شامل یک مدارگرد و یک فرودگر بودند، به عنوان بخشی از برنامه وایکینگ ناسا به سمت سیاره سرخ پرتاب شدند.

جستجوی برنامه‌ریزی شده برای یافتن می‌کروارگانیسم‌های مریخی به سرعت آغاز گردید و پانوراما‌های رنگی شگفت‌انگیزی از محیط اطراف به زمین ارسال شد.

وایکینگ ۱ به مدت ۲۲۴۵ روز مریخی فعالیت کرد و سپس در میان ماسه‌های قرمز و صخره‌هایی که تا حد دید دوربین‌ها دراز شده بودند، خاموش گردید.

چهره بهرام

عکس چهره بهرام توسط فضاپیمای وایکینگ ۱ در هنگام رسیدن به سیاره مریخ گرفته شده است. این عکس که در منطقه سیدونیا ثبت شده، چهره‌ای غول‌پیکر و انسان‌نما را نشان می‌دهد که گویی بر سطح مریخ حک یا ساخته شده است.

دانشمندان ناسا در آن زمان بر این باور بودند که این صورت یک توهم ناشی از سایه‌ها و پریدولیا است. پریدولیا پدیده‌ای است که در آن ذهن به اشتباه الگوی آشنا را در اشیاء تصادفی می‌بیند.

وقتی ناسا در سال ۱۹۷۶ این عکس را منتشر کرد، آن را چنین توصیف نمود صخره عظیم در مرکز که شبیه سر انسان است، توسط سایه‌هایی که توهم چشم، بینی و دهان را ایجاد می‌کنند، شکل گرفته است.

برای بیش از ۲۰ سال عکس دیگری از این منطقه در دسترس نبود. در آوریل ۱۹۹۸ ناسا با هواپیما نقشه‌بردار جهانی مریخ بر فراز سیدونیا پرواز کرد و تصاویر بیش‌تری ثبت نمود. این تصاویر تأیید کرد که تحلیل اولیه ناسا صحیح بوده است.

<figcaption class="wp-element-caption"تصویری که مدارگرد شناسایی مریخ در سال 2007 تهیه کرد.

این سازند ۱.۵ کیلوم‌تر طول دارد و ویژگی‌های صورت تنها سایه‌هایی هستند که به دلیل شکل صخره تشکیل شده‌اند. از آن زمان عکس‌های با کیفیت بالا‌تر گرفته شده است. نقشه‌بردار جهانی مریخ در آوریل ۲۰۰۱ برای بار دوم بازگشت و مدارگرد شناسایی مریخ در سال ۲۰۰۷ تصویری با وضوح بالا ثبت کرد.

آژانس فضایی اروپا نیز با یان مارس اکسپرس از این منطقه عکسبرداری انجام داد.

اما امروزه همچنان افرادی وجود دارند که معتقدند این منطقه مدرکی بر وجود تمدن منقرضی بر روی مریخ است. اگرچه امکان وجود تمدن پیشین محتمل است، اما برای پذیرش این ادعا شواهد قوی‌تری نسبت به سایه‌های روی صخره مورد نیاز است.