مطالعه: رانندگان انسانی در مه و غروب پنج برابر ایمنتر از خودروی خودران عمل میکنند

موسسه نیچر کامینیوکیشنز با بررسی ۳۷ هزار پرونده تصادف، نتایجی نگرانکننده درباره عملکرد سیستمهای خودران در شرایط نوری ضعیف منتشر کرد. بر اساس این تحقیق، احتمال تصادف برای خودروهای مجهز به سیستم هدایت خودکار در ساعات طلوع و غروب خورشید، به مراتب بالاتر از رانندگان انسانی است.
تحقیقات نشان میدهد که الگوریتمهای کنترل خودکار در هوای گرگ و میش، یعنی زمانی که نور محیط نه کاملا روشن است و نه کاملا تاریک، دقت خود را به شدت از دست میدهند. در مسیرهای پیچدار این ضعف دوچندان شده و سیستمهای خودران دو برابر رانندگان انسانی دچار خطا میشوند.
محققین علت اصلی این ناکامی را ناتوانی دوربینها و سنسورها در تطبیق با نوسانات نوری میدانند. در شرایط نیمهروشن، حسگرها اشیاء موجود در سایه را تشخیص نمیدهند و الگوریتمها دچار سردرگمی شده، تصمیمات نادرست میگیرند. در چندین مورد ثبتشده، سیستم ترمز اضطراری در مه صبح یا غروب، پیادهروها و حیوانات را شناسایی نکرد و ترمز نکرده است.
تفاوت بنیادین بین دید انسان و ماشین
برخلاف سیستمهای خودران که تنها محدوده نزدیک خودرو را پایش میکنند، رانندگان انسانی به طور طبیعی تا حدود ۸۰۰ متر جلوتر را در نظر میگیرند. این دید پیشرو به انسانها امکان میدهد تا در مواجهه با موانع یا تغییرات ناگهانی آبوهوا، اقدامات پیشگیرانه انجام دهند. در مقابل، خودروهای خودران زمان بسیار کمتری برای واکنش دارند.

نتایج این مطالعه تأکید میکند که سیستمهای پشتیبانی راننده (ADAS) در حال حاضر تنها در مسیرهای مستقیم و با دید خوب عملکرد قابل قبولی دارند. برای رسیدن به سطح ۴ خودران یعنی رانندگی کاملا خودکار بدون دخالت انسان، نیازمند گردآوری دادههای بسیار گستردهتر و بهبود الگوریتمها در شرایط نوری پیچیده هستیم.