چرا مدیران از «آقای دوبله» و سلبریتی‌ها از «آقای بازیگر» غافل ماندند؟_صدانیوز

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مرگ هنرمندان همیشه آیینه‌ای است برای نشان دادن مقدار احترام و قیمت‌گذاری جامعه و مسئولان به فرهنگ و هنر. اما اتفاقات تازه نشان داد که این آیینه پر از غبار بی‌توجهی شده است. بدرقه بی‌رنگ «آقای بازیگر» محمد کاسبی و غیبت مدیران در مراسم خاکسپاری «آقای دوبله» سعید مظفری، زخم تازه‌ای بر دل دوستداران فرهنگ گذاشت؛ زخمی که با هر فقدان تازه عمیق‌تر می‌شود.

در روزهای قبل خبر درگذشت چند هنرمند برجسته یکی بعد از فرد دیگر رسید؛ ابتدا محمد کاسبی، بازیگر شناخته‌شده و محبوب تلویزیون، سپس ناصر تقوایی کارگردان برجسته سینما و در ادامه سعید مظفری، صداپیشه خوش‌صدا و خاطره‌ساز. هرکدام از این درگذشت‌ها عکس العمل‌های خاص خود را به همراه داشت، اما آنچه زیاد تر از همه به چشم آمد، تفاوت شگفت در نحوه بدرقه آن‌ها می بود.

مراسم تشییع محمد کاسبی با وجود گسترده مردم همراه شد، اما از چهره‌های بازیگری تنها معدودی حاضر بودند. در روبه رو، مراسم ناصر تقوایی پر از چهره‌های سینمایی و فرهنگی می بود، هرچند حواشی خاص خود را داشت. اما احتمالا مظلومانه‌ترین مراسم مربوط به سعید مظفری می بود؛ هنرمندی که صدای ماندگارش در ذهن چند نسل از مخاطبان ایرانی نقش بسته می بود.

در قطعه هنرمندان بهشت زهرا، تنها جمعی از دوبلورهای قدیمی و همکاران مظفری حاضر شدند؛ از جمله ناصر ممدوح، میرطاهر مظلومی، منوچهر زنده‌دل، تورج نصر، علیرضا باشکندی، آزیتا یاراحمدی، همت مومیوند، کسرا کیانی، مهدی امینی، جواد پزشکیان، شراره حضرتی، مهوش افشاری و زهره شکوفنده. آن‌ها از روزهای شیرین همکاری‌شان با مظفری انها گفتند و خاطرات خود را مرور کردند.

اما سوال مهم این می بود: مدیران فرهنگی کجا بودند؟ خبرنگاران حاضر در مراسم چندین دفعه جمعیت را جست‌وجو کردند و سرانجام تنها دو نفر از بین مدیران فرهنگی و رسانه‌ای دیده شدند؛ فرشید شکیبا، مدیر دوبلاژ سیما و سپیده حیدرآبادی، مدیر روابط عمومی صداوسیما. این غیبت به‌شدت به چشم آمد، به‌اختصاصی هنگامی آن را با وجود پررنگ مدیران در مراسم بدرقه برخی بازیگران و فیلمسازان قیاس کنیم.

انتقادها در همین نقطه شدت گرفت. برخی هنرمندان در مسجد جامع شهرک غرب لب به گله های گشودند و ویدئوهای آن در فضای مجازی دست‌به‌دست شد. کاربران هم با پرسشی جدی همراه شدند: چرا باید صدای ماندگار دوبله و بازیگری چون محمد کاسبی، این چنین بی‌مهری در بدرقه را توانایی کند؟

این انتقاد محدود به سعید مظفری نبوده است. چندی پیش نیز ناصر طهماسب، دوبلور پیشکسوت، مراسم ختمی زیاد خلوت و بی‌سروصدا داشت. همین نوشته مجدد نشان داد که معیار وجود و تکریم، نه فقطً جایگاه هنری، که احتمالا ملاحظات سیاسی، سلیقه‌ای یا بی‌توجهی ساختاری باشد.

اگرچه در مراسم محمد کاسبی مردم به‌طور گسترده حاضر شدند و بار دیگر وفاداری خود به هنرمندان را نشان دادند، اما نبوده است همکاران نزدیک و غیبت مدیران فرهنگی سوال‌برانگیز است. آیا واقعاً این بزرگان باید در سکوت و بی‌مهری بدرقه شوند؟ یا زمان آن رسیده است که مدیران و همکاران بیشتر از پیش به جایگاه واقعی هنرمندان، فارغ از ژانر و رشته هنری‌شان، احترام بگذارند؟

انتهای مطلب/