نقد حمایت ناکافی از مدیران بومی قزوین در سطح ملی؛ دعوت به وحدت و حمایت از شایستگان

نویسنده در مطلبی تحلیلی به بررسی دلایل عدم حمایت از پیشرفت مدیران بومی قزوین در سطوح ملی پرداخته و این پدیده را ناشی از تنگ‌نظری‌های سیاسی و منافع گروه‌ی دانسته است.

محمدرضا جباری با اشاره به انتصاب‌های اخیر نظیر مهندس نصرتی به سرپرستی معاونت عمران وزارت زمین و سالار قاسمی به معاونت وزیر آموزش و پرورش، اظهار خوشحالی کرد اما متاسفانه گفت که برخی نیرو‌های سیاسی از حضور این افراد در مناصب مهم جلوگیری می‌کنند.

او نام‌هایی چون دکتر علی‌اکبر صالحی، دکتر موسی‌خانی، دکتر لطف‌الله سیاهکلی، دکتر بهشتی، دکتر داوود محمدی، دکتر باقر علیخانی، دکتر افلاطونی، دکتر صفری و ده‌ها نفر دیگر را به عنوان مدیران بومی قوی و توانمند معرفی کرد که می‌توانند در سطح کشور مؤثر باشند.

نویسنده با استش‌هاد از مواردی چون پشیمانی دکتر نصرتی از پذیرش شهرداری قزوین در اثر فشار‌ها، عدم تایید صلاحیت دکتر محمدی برای مجلس و موانع پیش رو برای سردار عراقی، نشان داد که چگونه تنگ‌نظری مانع خدمت‌گزاری این افراد می‌شود.

مقایسه با استان‌های اصف‌هان و تبریز که از نیرو‌های بومی خود در سطح ملی حمایت می‌کنند، به عنوان الگوی موفق پیشرفت و توسعه مطرح شده است. جباری تأکید کرد که قزوین منطقه‌ای استراتژیک در ابعاد صنعت، کشاورزی، گردشگری، سیاسی و فرهنگی است و انسانانی چون شهید رجایی، بابایی، لشکری و مرحوم کریمی‌راد را تربیت کرده است.

در پایان، نویسنده از همه فعالان و پیش‌کسوتان قزوین فرا‌خواند که فارغ از جناح و سلیقه، از نیرو‌های شایسته و با لیاقت در مناصب مهم حمایت کنند، زیرا سود آن به همه می‌رسد و ضرری به کسی نخواهد رسید.