مقایسه سریالهای مهیار عیار و سوجان با آثار پیشین؛ تلویزیون در جستجوی بازگرداندن مخاطب

چندین سریال در حال حاضر روی آنتن تلویزیون پخش میشوند که در کنار دو اثر تاریخی و درام، یک طنز نیز به شبکه دو سیما اضافه شده تا تنوع ژانر را درصدا و سیما فراهم آورد. با این حال، آن روزهای پرهیاهوی مخاطبان تلویزیون که هر سریالی در هر مدیومی ترجیح اول آنان بود، تا کنون برنگشته است.
تلویزیون اگرچه با تنوع ژانر، فیلمنامههای جذابتر و حضور چهرههای شناخته شده تلاش کرده تا دوران طلایی سریالسازی را احیاء کند، اما در بسیاری از موارد آن اتفاق دلنشین در سریالهای تلویزیونی رقم نمیخورد. سیدجمال سیدحاتمی با مهیار عیار توانسته توجه تعداد زیادی از مخاطبان را به خود جلب نماید. این اثر که دوران صفویه را روایت میکند، از نظر لباس، اتفاقات و ترکیب بازیگران جذابیت داشته و ادبیات دیالوگی آن از فضای مرسوم سریالهای تاریخی خارج شده و دیالوگها را امروزیتر بیان کرده است.
وجه اشتراک مهیار عیار و سوجان که به ترتیب روی شبکه یک و سه پخش میشوند، روایت تاریخ معاصر است؛ اما مهیار عیار دقت بینندگان را بیشتر به خود جلب کرده است. مخاطب همچنان از تلویزیون انتظار بیشتری دارد، چرا که در گذشته سریالهایی چون بعد از باران، سربداران و سرزمین مادری توانستهاند مخاطبان را میخکوب شبکههای تلویزیون کنند، در حالی که امروزه کمتر درباره سریالهای جدید سخن به میان میآید.
همزمان با این دو سریال، آثار دلنشین خواب و بیدار، کیمیا و من مستاجرم از شبکه آیفیلم تکرار میشوند و آمار بازدید نشان میدهد مخاطبان گاه این سریالهای تکراری را به آثار تازه ترجیح میدهند. رضا فیاضی، بازیگر پیشکسوت، معتقد است تلویزیون باید طوری عمل کند که مردم برای نیاز فرهنگی خود به سراغ مدیومهای دیگر نروند. منتقدان نیز اشاره کردهاند که اگر سریالهای امروز مخاطب اسبق را نداشته باشند، دلیل آن عدم نزدیک بودن به دغدغههای مردم است.
گزارشهای میدانی حاکی است تعداد زیادی از جوانان و نوجوانان ترجیح میدهند به جای تماشای سریالهای تلویزیون، سریالهای شبکههای خانگی و اینترنت را دنبال کنند. مدیران تلویزیون باید در کنار برنامهریزی برای مناسبتهای محرم، صفر، نوروز و ماه رمضان، به شاخصههای جذابیت، بازنمایی حقایق و دقت به خواستههای مردم در ساخت سریالها توجه جدی داشته باشند تا در رقابت با پلتفرمهای نمایش خانگی بازنده میدان نشوند.