خطرات قلیان اکسیژن و چالشهای قانونی: هشدار رئیس انجمن ریه ایران

خطرات قلیان اکسیژن و چالشهای قانونی هشدار رئیس انجمن ریه ایران, انتشار قلیان اکسیژن در کافههای شمال تهران در سالهای اخیر توجه بسیاری از جوانان را به خود جلب کرده است. این دستگاهها که اخیراً با مجوز وزارت بهداشت در قالب طرحی به نام کارآزمایی توزیع میشوند، موجی از نگرانیها و انتقادات در میان متخصصان پزشکی و فعالان حوزه کنترل دخانیات ایجاد کردهاند.

نقد فرآیند کارآزمایی و نقض اخلاق پزشکی دکتر مصطفی قانعی، رئیس انجمن ریه ایران و دبیر ستاد گسترش اقتصاد دانشبنیان سلامت، در مصاحبه با صدانیوز به شدت از نحوه اجرای این طرح انتقاد کرد.

این رویکرد باعث شده تا جوانان بهمانند موشهای آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گیرند که نقض صریح اصول اخلاق پزشکی و حقوق بیماران است. عوارض جانبی خطرناک گاز خنده (اکسید نیتروژن) به بیان دکتر قانعی، استنشاق اکسید نیتروژن موجود در این قلیانها میتواند منجر به سرگیجه، کمخونی، تهوع و استفراغ، و حتی صدمه به جنین در زنان باردار شود.

۵ خوراکی طبیعی که خواب شما را بهبود میبخند این گاز که به گاز خنده نیز معروف است، اثرات سمی مستقیم بر سیستم عصبی مرکزی و خون دارد و مصرف غیربهداشتی آن ریسکهای جدی برای سلامت عمومی به همراه دارد. تجربه جهانی ممنوعیت رو به رشد اکسید نیتروژن متخصصان به سوابق بینالمللی در کنترل این ماده اشاره دارند. در استرالیا عرضه آن برای استنشاق مجرمانه شده و تا دو سال حبس دارد.

هلند، سوئد و انگلستان نیز قوانین سختگیرانهای برای محدود کردن فروش و مصرف تفریحی آن تدوین کردهاند. انگلستان، به عنوان ملاقاتکننده اولیه این ماده، اکنون فروش تفریحی آن را تحت قانون مواد روانگردان ۲۰۱۶ مجرمانه شمرده است.

تله جایگزینی درسهای سیگار الکترونیک دکتر قانعی استدلال وزارت بهداشت برای جایگزینی قلیان اکسیژن به جای قلیان تنباکویی را با تبلیغات اولیه سیگار الکترونیک مقایسه کرد. همانطور که ادعای بیزیانی سیگار الکترونیک پس از سالها غلط ثابت شد، قلیان اکسیژن نیز فاقد مبنای علمی برای بیزیانی است. ایشان معتقدند این حرکات بیشتر ریشه در منافع تجاری و لابیهای تولیدکنندگان توتون دارد تا نگرانی برای سلامت جامعه.

ضرورت فرهنگسازی و قانونگذاری به جای جستجوی جایگزین خطرناک رئیس انجمن ریه ایران تأکید کرد که وزارت بهداشت به عنوان متولی سلامت جامعه، باید بر فرهنگسازی، افزایش مالیات بر دخانیات و اجرای قوانین کنترل توتون تمرکز کند، نه معرفی جایگزینهای جدید با ریسک ناشناخته.

تجربه جهانی نشان میدهد که سیاستهای مالیاتی و تبلیغاتی موثرترین ابزارها برای کاهش مصرف دخانیات هستند، در حالی که موانع تجاری در ایران مانع از اجرای مؤثر این راهکارها شده است.