تلسکوپ هابل عکس موزاییکی از سحابی دورادوس ۳۰ منتشر کرد

تلسکوپ فضایی هابل در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۱ یک پرتره سراسرنما از سحابی دورادوس ۳۰ که به رتیل نیز معروف است ثبت کرد. این منطقه پرستاره‌زایی در مرکز خود پرجرم‌ترین خوشه ستارگان را در خود جای داده است.

سحابی دورادوس ۳۰

دورادوس ۳۰ عرض ۲۰۰ سال نوری و ارتفاع ۱۵۰ سال نوری دارد. این سحابی در فاصله ۱۷۰ هزار سال نوری از زمین در ابر ماژلانی بزرگ، کهکشان کوچک و ماهواره‌ای راه شیری قرار گرفته است.

عکس موزاییکی نشان می‌دهد که پرتو‌های فرا‌بنفش و مواد پرسرعت منتشرشده توسط ستارگان خوشه، در حال بافتن ملینه‌ای از خلقت و نابودی هستند که باعث فروپاشی ابر‌های گاز و غبار در حال ظهور می‌شود. ساختار‌های ستون‌مانند که محل رشدستارگان نوپا هستند، در لکه آبی در مرکز سمت چپ به نام آر ۱۳۶ در حال شکل‌گیری می‌باشند.

رصد‌های قبلی هابل نشان داد که آر ۱۳۶ شامل چندین ستاره از پرجرم‌ترین ستاره‌های شناخته‌شده است که هر یک نزدیک به ۱۰۰ برابر جرم خورشید و حدود ۱۰ برابر داغ‌تر از آن هستند. این غول‌های ستاره‌ای همگی حدود ۲ می‌لیون سال پیش و به صورت همزمان شکل گرفته‌اند.

ستاره‌های آر ۱۳۶ در حال تشکیل باد‌های ستاره‌ای شدیدی هستند که گاز و گرد و غبار را در اطراف پراکنده می‌کنند. این باد‌ها گاز را از خوشه دور می‌کنند و نواحی داخلی ابر‌های گاز و غبار اطراف را فشرده می‌کنند که در عکس به رنگ صورتی دیده می‌شوند.

جزئیات عکس هابل

این موزاییک از پنج عکس متداخل تشکیل شده که بین ژانویه ۱۹۹۴ و سپتامبر ۲۰۰۰ توسط دوربین می‌دان گسترده و دوربین سیاره‌ای ۲ هابل گرفته شده‌اند. چندین فیل‌تر رنگی برای افزایش جزئیات مهم در ستارگان و سحابی به کار رفته‌اند. مشاهدات تلسکوپ ۲.۲ متری ام‌پی‌جی/ای‌اس‌او رصدخانه جنوبی اروپا که محل درخشش را ردیابی می‌کند نیز به موزاییک افزوده شده است.

نقاط آبی در عکس مربوط به ستاره‌های داغ هستند. رنگ مایل به سبز نشان‌دهنده گاز داغی است که توسط خوشه مرکزی ستاره‌ها انرژی می‌گیرد. رنگ صورتی در لبه‌های درخشان ابر‌های گاز و غبار در مواجه، خوشه را مشخص می‌کند که توسط باد و تشعشع بمباران می‌شود. رنگ‌های قهوه‌ای مایل به قرمز نیز نشان‌دهنده سطوح سرد‌تر ابر‌ها است که تابش مستقیمی از خوشه مرکزی دریافت نمی‌کنند.