شیرینکننده سوکرالوز در فاضلابها خطرناک برای میکروارگانیسمهای آبزی شده است

به گزارش صدانیوز، شیرینکننده مصنوعی سوکرالوز که در بسیاری از غذاها و نوشیدنیهای بدون کالری وجود دارد، توسط بدن انسان تجزیه نمیشود و پس از دفع از طریق فاضلاب به دریاها وارد میشود. یک پژوهش جدید نشان میدهد این ماده به میکروارگانیسمهای حیاتی در انتهای زنجیرههای غذایی آبزی صدمه میزند.
محققان دانشگاه فلوریدا بر اساس گزارش ساینسالرت مشخص کردهاند که نه تنها انسانها بلکه بسیاری از میکروارگانیسمها نیز قادر به تجزیه سوکرالوز نیستند. در نتیجه این ماده بهسهولت در محیط زیست باقی میماند و وقتی از طریق فاضلاب به آبهای سطحی و دریاها میرسد، بر اکوسیستمهای طبیعی تأثیر میگذارد.
تأثیر سوکرالوز بر سیانوباکتریها و دیاتومهها
تیم پژوهشی برای بررسی اثرات این شیرینکننده، نمونههایی از آب شیرین و آب شور را جمعآوری و در آزمایشگاه در معرض غلظتهای مختلف سوکرالوز قرار دادند. پس از پنج روز، شمارش سیانوباکتریها و دیاتومهها نشان داد که این ماده تأثیر قابلتوجهی بر این میکروارگانیسمها داشته است.
در آب شیرین، تعداد سیانوباکتریها در مقایسه با گروههای شاهد افزایش یافت، اما در آب شور کاهش نشان داد. در مورد دیاتومهها، محققان کاهش جمعیت را در هر دو نوع آب مشاهده کردند، هرچند این اثر در آزمایشهای آب شیرین شدیدتر بود. احتمال وجود دارد دیاتومههای آب شیرین سوکرالوز را اشتباها یک ماده مغذی تشخیص دهند.
اگرچه این مطالعه اثرات بلندمدت را ارزیابی نکرده، اما محققان هشدار میدهند که ورود مداوم سوکرالوز به اکوسیستمهای طبیعی از طریق فاضلاب میتواند تعادل آنها را برهم بزند. خطر وجود دارد جمعیت دیاتومهها بهطور کامل از بین برود. دیاتومهها از مهمترین تولیدکنندگان اولیه در اقیانوسها و تنظیمکنندههای حیاتی چرخههای کربن و اکسیژن هستند. کاهش آنها میتواند تأثیرات گستردهای بر کل شبکه غذایی از پایین به بالا داشته باشد.
نتایج این پژوهش در نشریه مانیتورینگ و ارزیابی محیط زیست منتشر شده است.