داروی بیولوژیکی نوین برای هدفگیری دقیق پروتئین جهشیافته در درمان سرطان

داروی بیولوژیکی نوین برای هدفگیری دقیق پروتئین جهشیافته در درمان سرطان, محققان در یک پیشرفت علمی مهم موفق به توسعه یک داروی بیولوژیکی شدهاند که به طور انتخابی پروتئین سرطانی جهشیافته را هدف قرار میدهد، بدون اینکه به سلولهای سالم بدن آسیب برساند. این دستاورد میتواند راه را برای درمانهای موثرتر و با عوارض کمتر در برابر سرطانهای با جهش باز کند.
مکانیزم عملکرد داروی جدید در هدفگیری سلولی بر اساس گزارش، تنها یک جهش در دیانای برخی پروتئینها میتواند عملکرد طبیعی سلولها را مختل کرده و منجر به سرطان شود. چالش اصلی در درمانهای موجود، شباهت زیاد پروتئینهای جهشیافته به همتای سالم آنهاست که باعث میشود داروها ناخواسته سلولهای طبیعی را نیز هدف قرار دهند.
تیم تحقیقاتی دانشگاه نیویورک و مرکز سرطان پرلموتر با استفاده از سیستمهای بیولوژیکی طبیعی بدن، دارویی طراحی کرده که میتواند با دقت بالا، تفاوتهای ریز در ساختار پروتئین جهشیافته را تشخیص دهد و تنها آن را مهاجم شود.
دقت شگفتانگیز در تشخیص تفاوت آمینواسیدی شوهی کوید، سرپرست این پژوهش، در مورد دقت این روش توضیح میدهد ما تصمیم گرفتیم آنتیبادی جدیدی بسازیم که میتواند تغییری جزیی در میان ۶۰۰ آمینواسیدی که پروتئین را تشکیل میدهند، تشخیص دهد؛ امری که به نظر میرسد بسیار دشوار باشد. توانایی ما در تشخیص دقیق این تفاوت آمینواسیدی، شگفتانگیز بود. این دقت بالا کلید اصلی کاهش عوارض جانبی در درمانهای آینده است.
پروتئین در شرایط طبیعی بر روی سطح بسیاری از سلولها وجود دارد و در فرآیند رشد سلولی نقش دارد. اما وقتی جهش آمینواسیدی در آن رخ میدهد، این پروتئین به حالت همیشه فعال در میآید و باعث تقسیم و تکثیر خارج از کنترل سلولها، یعنی سرطان میشود. داروی جدید به طور خاص این حالت فعالِ غیرطبیعی را هدف قرار میدهد.
نتایج امیدبخش در مدلهای حیوانی این دارو بر روی موشهای مبتلا به تومور آزمایش شده و نتایج نشاندهنده کاهش قابلتوجه رشد تومور بوده است. مهمتر از آن، موشهای تحت درمان هیچگونه کاهش وزن یا علائم بیماری قابل مشاهدهای نشان ندادند که نشاندهنده عوارض جانبی بسیار محدود در سطح حیوانی است. محققان با این حال احتیاط میکنند که به دلیل تفاوتهای پروتئینی بین موش و انسان، قطعیت درباره عوارض در انسان نیازمند آزمایشهای بالینی بیشتر است.
یافتههای کامل این پژوهش در مجله معتبر نیچر منتشر شده است که اعتبار علمی این روش نوین را تایید میکند.