معمار محمد عرب در تدکس اصف‌هان ۱۴۰۲: روایت اهلی‌شدن زاینده‌رود

عرب در آغاز سخنرانی خود این سوال را طرح کرد که اصف‌هان کجاست؟ و بلافاصله پاسخ داد برای من به مثابه یک معمار، اهمیت اصف‌هان در سازمان‌دهی فضایی مدام آن است که توانایی وجود ما را در شهری فراهم می‌کند که ترکیبی از معماری، فضا، طبیعت و زندگی روزمره مردم این شهر است.

او زاینده‌رود را تنها رودی معرفی کرد که پایش را به شهر می‌گذارد و رام و اهلی می‌شود. معمار عرب توضیح داد زاینده‌رود اهلی می‌شود چون با زندگی ما سازگار می‌شود و با مردم شهر همزیستی می‌کند. زاینده‌رود فقط عبور نمی‌کند بلکه در جای‌جای زندگی شهری ما وجود دارد و این اهمیت آن را برای اصف‌هان دوچندان می‌کند.

در بخش دیگری از سخنرانی، عرب به جایگاه پل‌ها در مسیر زاینده‌رود پرداخت و گفت وقتی که به پل به مثابه مقصد نگاه می‌کنیم و قضیه فقط حرکت نیست بلکه مکث بین آب نوشته مهم می‌شود، ذهن ما به سی‌وسه‌پل و پل خواجو برمی‌گردد. اینجاست که پل به مکانی برای بودن، شدن، زیستن و توانایی‌کردن آب تبدیل می‌شود نه فقط عبور از آب.