تحقیقات جدید: جاهطلبی تضمین رهبری مؤثر نیست

در حالی که باور رایج میداند افراد جاهطلب میتوانند رهبرانی مؤثر و کارآمد باشند، تحقیقات اخیر نشان میدهد این فرضیه صحیح نیست و جاهطلبی با میزان اثرگذاری رهبر رابطهی مستقیمی ندارد.
جاهطلب بودن رابطه چندانی با میزان اثرگذاری یک رهبر ندارد
به گزارش وبسایت، این تحقیق توسط شیلان الزهاوی و همکاران او انجام شده و نتایج در ژورنال PNAS منتشر شده است. الزهاوی، دانشجوی دکترای حرکت سازمانی در دانشکده کسبوکار استنفورد، ۴۷۲ مدیر ارشد شرکتکننده در برنامه توسعه رهبری را مورد مطالعه قرار داده است. نتایج او رابطهی جالبی میان جاهطلبی و اثرگذاری رهبر را آشکار میسازد.
از شرکتکنندگان خواسته شد سطح بلندپروازی خود را ارزیابی کنند. محققان سپس نمرات خودارزیابی مدیران را با نتایج نظرسنجیهایی که از مدیران، رؤسایشان، همکاران و مرؤوسان جمعآوری شده بود مقایسه کردند.
همانطور که پیشبینی میشد، جاهطلبی باعث میشود رهبران اثرگذاری خود را بالا ارزیابی کنند و به خود نمرهی بالا دهند. به عبارت دیگر، رهبران جاهطلب خود را رهبرانی کارآمد و مؤثر میدانند. با این حال، محققان هیچ رابطهای میان جاهطلبی رهبر و شاخصهای شخص ثالث اثربخشی رهبری نیافتند.
به زبان ساده، رهبرانی که خود را جاهطلب میپندارند، برخلاف رهبرانی که جاهطلب نیستند، از دید همکاران به عنوان رهبرانی مؤثر شناخته نمیشوند و لزوما کارایی بیشتری در حوزه کار خود ندارند.
نتایج تحقیق نشان میدهد که نقشهای رهبری اغلب توسط افرادی جاهطلب که به دنبال پاداشهای بیرونی مانند حقوق بالا و جایگاه اجتماعی هستند و خود را برتری میانگارند، پر میشود. از این رو، محققان پیشنهاد میکنند جامعه باید به دنبال معیارهای جایگزین برای انتخاب و آموزش رهبران بگردد.