مطالعه آمریکایی: مصرف دیپ با چیپس کالری بین‌وعده را ۷۷ درصد افزایش می‌دهد

بین‌وعده‌ها در می‌انگین نزدیک به یک‌چهارم کالری روزانه اکثر افراد را تامین می‌کنند. با توجه به این موضوع و شیوع اضافه وزن، دانشمندان آمریکایی در یک تحقیق تازه بر روی مصرف معقولانه بین‌وعده‌ها تمرکز کرده‌اند. این مطالعه که نتایج آن در ژورنال فود کوالیتی اند پرفرنس منتشر شده، بر روی نوعی سس به نام دیپ متمرکز است که برآیند محققان، سبب افزایش قابل‌توجه کالری مواد غذایی نظیر چیپس می‌شود.

بر اساس یافته‌های به دست آمده، مصرف همزمان چیپس و سس دیپ، کالری دریافتی را تا ۷۷ درصد بالا می‌برد. نکته مهم این است که در مصرف سس‌های معمولی، سس روی غذا ریخته می‌شود، اما در روش مصرف دیپ که به آن سس غوطه‌وری نیز می‌گویند، غذا درون سس فرو می‌رود.

پژوهشگران با شگفتی دریافتند که صرف‌نظر از وجود دیپ، افراد مقدار ثابتی از چیپس را مصرف می‌کنند. در نتیجه، افزودن دیپ به بین‌وعده می‌تواند کالری دریافتی را به می‌زان قابل‌توجه‌ی افزایش دهد.

تأثیر دیپ بر کالری بین‌وعده

در این مطالعه، ۴۶ نفر بزرگسال شرکت داشتند. آن‌ها در دو نوبت به مرکز آزمایش مراجعه کردند. در هر نوبت، ۷۰ گرم چیپس با طعم خامه ترش (نزدیک به دو و نیم وعده) به آن‌ها سرو شد که در برخی موارد یک‌سوم فنجان دیپ خامه ترش نیز در کنار آن قرار داشت. شرکت‌کنندگان می‌توانستند هرچقدر که می‌خواستند از این بین‌وعده بخورند.

سپس می‌زان مصرف آن‌ها اندازه‌گیری شد. دانشمندان تمام جلسات را به صورت ویدیویی ضبط کردند تا تعداد گاز‌ها به غذا و زمان فعال خوردن شرکت‌کنندگان نیز مشخص گردد. از این داده‌ها برای محاسبه پارامتر‌هایی نظیر شدت خوردن و اندازه گاز استفاده شد.

نتایج نشان داد که اضافه کردن دیپ باعث می‌شود اندازه گاز‌ها بزرگ‌تر شود و در نتیجه مصرف چیپس و دیپ افزایش یابد. به طور می‌انگین، شرکت‌کنندگان ۳۴۵ کالری چیپس و دیپ مصرف کردند، در حالی که می‌زان مصرف چیپس بدون دیپ ۱۹۵ کالری بود.

پژوهشگران می‌گویند که مصرف بیش‌تر دیپ و چیپس ربطی به شدت خوردن ندارد. یعنی افزایش اندازه گاز‌ها در زمان مصرف دیپ تنها عاملی است که باعث می‌شود افراد بتوانند به راحتی کالری بیش‌تری دریافت کنند.

این اولین بار بود که یک آزمایش، تأثیر عامل بیرونی روان‌کننده همانند دیپ، بر پردازش دهانی غذا را بررسی می‌کرد.

با اینکه بین‌وعده‌ها یکی از بخش‌های مهم رژیم غذایی روزانه هستند، درک دانشمندان از آن‌ها همچنان محدود است. درک حرکات افراد در هنگام مصرف بین‌وعده‌ها برای مقابله با مشکلاتی نظیر پرخوری و چاقی حیاتی است.

محققان این مطالعه تازه معتقدند که یافته‌هایشان راه را برای بررسی بیش‌تر تأثیر ویژگی‌های فیزیکی غذا‌ها بر حرکات ما در هنگام غذا خوردن و ورودی انرژی باز می‌کند. آن‌ها نظر دارند که با کاهش نرخ مصرف غذا در هر وعده می‌توان ورودی کالری را کاهش داد، بدون اینکه لذت غذا خوردن از بین برود.