۱۴ ژوئن ۱۹۶۲: ده کشور اروپایی کنوانسیون ESRO را در پاریس امضا کردند

در چهاردهم ژوئن ۱۹۶۲، ده کشور اروپایی با هدف انجام مشترک تحقیقات علمی در فضا، یک سازمان بینالمللی را تأسیس کردند. بدین ترتیب کنوانسیون سازمان تحقیقات فضایی اروپا (ESRO) در پاریس امضا گردید.
بلژیک، دانمارک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، اسپانیا، سوئد، سوئیس و بریتانیا امضاکنندگان این کنوانسیون بودند. پیر اوگر به عنوان اولین مدیرکل ESRO منصوب شد.
پیش از این، دولتهای اروپایی یک کمیسیون تدارکاتی اروپایی برای تحقیقات فضایی (COPERS) را جهت بررسی امکانات تلاش مشترک فضایی تشکیل داده بودند. COPERS نخستین جلسه خود را در مارس ۱۹۶۱ در پاریس برگزار کرد.
وظیفه اولیه این کمیسیون، تدوین برنامه علمی و زیرساختهای مورد نیاز سازمان، تنظیم بودجه و تهیه کنوانسیون برای امضای کشورهای عضو علاقهمند بود.
در متن نخستین کنوانسیون ESRO، هیچ مادهای برای توزیع قراردادها بر اساس جغرافیای صنعتی پیشبینی نشده بود.
در سومین نشست COPERS در اکتبر ۱۹۶۱، یک سند ۷۷ صفحهای تدوین شد که سازمان تحقیقات فضایی اروپای آینده را در پنج بخش شامل چشمانداز کلی، برنامه علمی، مرکز فناوری، مدیریت دادهها، محدودهها و وسایل نقلیه تشریح میکرد.
این سازمان برنامه ماهوارهای علمی اروپا را در دوره ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ راهاندازی کرد. روند طولانی و پرچالش آغاز همکاری ESRO با ELDO در نهایت در سال ۱۹۷۵ به تولد آژانس فضایی اروپا (ESA) منجر گردید.