آخرین خورشیدگرفتگی کامل قرن بیستم در ۱۱ آگوست ۱۹۹۹ شاهد ۳۵۰ می‌لیون ناظر بود

روز ۱۱ آگوست ۱۹۹۹، بیش از ۳۵۰ می‌لیون نفر در قاره‌های اروپا و آسیا ناظر آخرین خورشیدگرفتگی کامل قرن بیستم شدند. این پدیده نجومی از اقیانوس اطلس، چند صد مایل شرق بوستون در آمریکای شمالی آغاز و تا خلیج بنگال ادامه یافت.

تنها بخش از خاک بریتانیا که در مسیر سایه کامل ماه قرار داشت، شهرستان کورنوال در جنوب غربی انگلستان بود. پس از عبور از بریتانیا، کسوف در سراسر اروپا و آسیا، از جمله ایران نیز قابل مشاهده بود.

در شمال فرا‌نسه و آلمان اگرچه آسمان صافی برقرار بود، اما در لحظه اوج خورشیدگرفتگی یک باران سیل‌آسا منظره را مختل کرد. با وجود این، به دلیل تراکم بالا جمعیت در مسیر سایه، این یکی از پربیننده‌ترین خورشیدگرفتگی‌های کامل در تاریخ بشر ثبت شد.

شبکه‌های تلویزیونی بین‌المللی پوشش گسترده‌ای از پیشرفت سایه کسوف داشتند. سایه ماه همچنین از ایستگاه فضایی میر روسیه رصد شد و تصاویر زنده آن از تلویزیون پخش گردید.

یک ماه پس از وقوع کسوف، تنها ۱۴ مورد صدمه به چشم ناشی از مشاهده نادرست گزارش شد که این عدد کمتر از پیش‌بینی‌های اولیه بود. در جدی‌ترین مورد، بیمار به مدت بیست دقیقه بدون محافظ چشم به خورشید نگاه کرده بود، اما به طور کلی کمپین بهداشت عمومی در کنترل آسیب‌ها موفق عمل کرد.

قرن بیستم خورشیدگرفتگی‌های جزئی دیگری نیز داشت، اما هیچ‌کدام کامل نبوده‌اند.